Blogpagina

Een wildspeurtocht door het prachtige landschap van de noordelijke Veluwe met Janoh. Tussen de stops door interessante (historische) verhalen over de plaatsen die we passeren en over de natuur.  We stoppen langs een stille weg, raampje open…. en horen bovenal de veldleeuwerik. Speurend door de verrekijker die ons werd gegeven, in beeld: twee kraaien die een buizerd verjagen, een hert met hinden, die diep verzonken in de heide liggen te herkauwen en dan daar, de veldleeuwerik, die steeds hoger klimt en klein in de lucht staat te dansen en te zingen, om dan met een vaart naar beneden te duiken. Het zijn er veel bij elkaar!

De telescoop geeft extra zicht, haalt de beesten dichterbij en laat nog een groot scharrelend zwijn in de bosrand zien. En dan is daar de roodborsttapuit, het duurde even voor ik hem zag, dichterbij en veel kleiner dan ik dacht, een klein bolletje, zwart koppie en oranje rode borst teer en zacht als fluweel, prachtig! 

Het licht gaat langzaam over in de schemer op weg naar het donker. De lijst met ‘vondsten’ breidt zich uit: een ransuil die vlak over ons heen scheert, het zingen van rugstreeppadden, met de warmtekijker zien we witte vlekken tussen de bomen een heel stuk verderop en met de kijker zijn nog net de silhouetten van wisenten te zien. Op de terugweg in het donker, reflecteren de koplampen rood in de ogen van een ree langs de kant van de weg, ze steekt rustig over en vervolgt haar weg.

De rust, de stilte, het verlangzamen van de tijd, de aandacht voor de omgeving, mooi om mee te maken, met dank aan Janoh!

Dank je wel Lisanne voor deze mooie impressie van deze wildspeurtocht!

Het was te donker voor een foto van de wisenten. Deze foto is bij een eerdere gelegenheid gemaakt.

Het is een mooie zachte avond in mei. Ik haal de gasten op bij het hotel. We gaan op pad. Langs de mooie wegen van de Veluwe rijden we naar een stille uithoek van het Kroondomein. Daar staat meteen een roedeltje van acht edelherten tegen de bosrand, het zijn hindes. We kunnen de grazende dames goed bekijken met de telescoop. Achter ons zingt een geelgors zijn symfonie. We gaan weer verder. Op een volgend heideveld zien we twee solitaire wilde zwijnen scharrelen, ongestoord met de neus in de grond. Vanuit een jonge denneboom zingt een boompieper ons uitgebreid toe, hij weet van geen ophouden. Als we de tocht vervolgen komen er ineens vijf zwijnen in vliegende vaart in de richting van ons voertuig rennen. Ze willen de bosweg waar we rijden oversteken naar het andere bosvak maar besluiten op het laatste moment om het niet te doen, ze stuiven net zo onstuimig weer terug.

Even verder in het bosven zingen de rugstreeppadden, een loom monotoon knorrend geluid. Een beetje meditatief. Je zou er lang naar kunnen luisteren of lekker bij in slaap vallen. Dat doen we niet, over de uitgestrekte Veluwe speuren we rustig verder. Het wordt donker. In een afgelegen bosvak zien we met de warmtebeeldkijker twee wolven. Eindelijk! Mijn eerste wolven! Sjonge jonge, dat heeft een tijd geduurd voordat ze zich aan mij lieten zien. Voor het contrast lopen er een stel veldmuisjes door het beeld. Prachtig! Het is elf uur, we gaan weer in de richting van het hotel in een grote slinger door een ander bos. Meteen scharrelt er een rotte van 18 wilde zwijnen langs de kant van de weg. In de groep een hele kluwen hele kleine biggetjes die al dapper meedoen met het omploegen van de bosgrond. Hier blijf je naar kijken.. ze trekken zich niks van ons aan. Voldaan, na weer een bijzondere avond zet ik de gasten uiteindelijk weer af bij het hotel. Topavond!