Het is een mooie zachte avond in mei. Ik haal de gasten op bij het hotel. We gaan op pad. Langs de mooie wegen van de Veluwe rijden we naar een stille uithoek van het Kroondomein. Daar staat meteen een roedeltje van acht edelherten tegen de bosrand, het zijn hindes. We kunnen de grazende dames goed bekijken met de telescoop. Achter ons zingt een geelgors zijn symfonie. We gaan weer verder. Op een volgend heideveld zien we twee solitaire wilde zwijnen scharrelen, ongestoord met de neus in de grond. Vanuit een jonge denneboom zingt een boompieper ons uitgebreid toe, hij weet van geen ophouden. Als we de tocht vervolgen komen er ineens vijf zwijnen in vliegende vaart in de richting van ons voertuig rennen. Ze willen de bosweg waar we rijden oversteken naar het andere bosvak maar besluiten op het laatste moment om het niet te doen, ze stuiven net zo onstuimig weer terug.
Even verder in het bosven zingen de rugstreeppadden, een loom monotoon knorrend geluid. Een beetje meditatief. Je zou er lang naar kunnen luisteren of lekker bij in slaap vallen. Dat doen we niet, over de uitgestrekte Veluwe speuren we rustig verder. Het wordt donker. In een afgelegen bosvak zien we met de warmtebeeldkijker twee wolven. Eindelijk! Mijn eerste wolven! Sjonge jonge, dat heeft een tijd geduurd voordat ze zich aan mij lieten zien. Voor het contrast lopen er een stel veldmuisjes door het beeld. Prachtig! Het is elf uur, we gaan weer in de richting van het hotel in een grote slinger door een ander bos. Meteen scharrelt er een rotte van 18 wilde zwijnen langs de kant van de weg. In de groep een hele kluwen hele kleine biggetjes die al dapper meedoen met het omploegen van de bosgrond. Hier blijf je naar kijken.. ze trekken zich niks van ons aan. Voldaan, na weer een bijzondere avond zet ik de gasten uiteindelijk weer af bij het hotel. Topavond!
